De zeventig weken en de grote verdrukking

Mauro interpreteert het visioen van de zeventig weken in Daniël 9, in het licht van wat Jezus naar Mattheüs 24, Markus 13 en Lukas 21 voorzegt over de tijd na Zijn hemelvaart en voor Zijn wederkomst.

Een studie over de laatste twee visioenen van Daniël en over de rede van de Heere Jezus op de Olijfberg over de toekomende dingen

Het Oude Testament is verbonden met Jezus Christus als de vervuller ervan. Dat blijkt op bijzondere wijze in het boek Daniël. In de gedaante van een engel is Christus reddend aanwezig in de brandende oven (3:25). Hij is de Mensenzoon in 7:13, 14, aan wie heerschappij over alle volken wordt gegeven. In Mattheüs 24:15 legt Jezus zelf verband met Daniël 9:24-27 als Hij spreekt over de ‘gruwel van de verwoesting’ en de ‘grote verdrukking’ volgend op Zijn kruisiging, opstanding en hemelvaart. In Mauro’s interpretatie van het visioen van de zeventig weken in Daniël 9 speelt de verwoesting van Jeruzalem in AD 70 een beslissende rol.

Philip Mauro (1859-1952) was advocaat, lid van de balie van het Hooggerechtshof in de Verenigde Staten. Hij werd ook bekend als theoloog en auteur van christelijke boeken. Na zijn bekering tot Christus op 45-jarige leeftijd, kwam hij ertoe persoonlijk te getuigen over wat voor hem de belangrijkste gebeurtenis uit zijn hele leven was. Op juridisch gebied kreeg hij bekendheid in het Tennessee-Scopesproces in 1925, over de vraag of het geoorloofd was om op staatsscholen de evolutieleer te onderwijzen. Mauro verzette zich tegen allerlei Israëlopvattingen, die in zijn tijd opkwamen, zoals het dispensationalisme en de Brits-Israëlbeweging. Dat hij zich daarbij baseerde op een consequent-Bijbelse leer, blijkt uit zijn vele publicaties (zie p. 251 en 252) en ook uit dit boek.